Toksyczność osocza Definicja

W tym artykule wyselekcjonowanych materiałów, które pomogą Ci zrozumieć definicję toksycznych osoczu jako czynnik wpływający na indywidualizację strategii leczenia arytmii.

Toksyczność i skuteczność leków przeciwarytmicznych pewnością związane z wielkością ich stężenia w osoczu. Ale zakres jest dość wąski ich decydujące: skuteczny poziom zazwyczaj tylko dwa lub trzy razy mniej toksyczny. Również taką samą dawkę leku w poszczególnych pacjentów może być w różnych stężeniach w osoczu. W tym tempie mieć znaczący wpływu czynników takich jak:

  • dziedziczna;
  • Jednoczesne stosowanie leków.
  • Różnice w funkcji nerek, serca i wątroby.

Określenie toksyczności powodu plazmy przyjmującej leków antyarytmicznych jest cennym przewodnikiem dla pierwotnego powołania terapii indywidualnej oraz dalszych regulacji dozowania danych leków.

{LikeAndRead}

Oprócz tych czynników na farmakokinetykę niektórych leków (lidokaina i propranololem) z zastoinową niewydolnością serca może wpływać różnych stanów patologicznych. Przewlekłe leczenie (dropranololom i novokainamid) prowadzi do gromadzenia się metabolitów, które z kolei mogą powodować powikłania badania toksyczności osoczu krwi.

W ten sposób, określając poziom toksyczności, które można ustalić w osoczu, podczas gdy przy Konkretna dawka leku jest ważny etap nie tylko w celu określenia strategii leczenia w czasie, ale dla racjonalnej oceny skuteczności leków przeciwarytmicznych.

Objawy złośliwych arytmii podlegających udanej walki za pomocą rozpowszechnionych leków antyarytmicznych. Jednak ich zastosowanie jest często związane z różnymi niedogodnościami. Po pierwsze ograniczenie toksyczności związanej z lekami.

Ponieważ skuteczność terapii leków antyarytmicznych jest bezpośrednio związane z ich stężeniem w osoczu, leczenie powinno być zorganizowane tak, że zawartość leku był powyżej minimum, ale niższą od kwoty, która powoduje różne skutki uboczne.

Próg oddzielania skutecznego stężenia leku antyarytmicznego jego toksyczne dawki raczej niska. Że jest to z uwagi na znaczenie pomiaru toksyczności i farmakokinetyczne osocza wiedzy definicji, w którym próg określony się i zindywidualizowanego leczenia.

Stężenie leku wprowadzanego do organizmu w danym czasie może być określona przez dwa procesy:

  • Dystrybucja.
  • Eliminacja.

Ocena eliminacji.

Ocena eliminacji przeprowadza się poprzez pomiar luzu, zdefiniowaną jako objętość osocza oczyszczone z leku na jednostkę czasu. Tak więc, lek jest usuwany bezpośrednio proporcjonalna do jego stężenia. Zatem, zmniejszenie stężenia może prowadzić do postępującego zmniejszania ilości leku, który jest eliminowany w dowolnym danym czasie.

W polueliminatsii terminie określonym przez czas niezbędny, aby zapewnić, że poziom leku w osoczu zmniejszyło się o połowę od wartości początkowej, to znaczy, przez które będzie pozostają w organizmie pięćdziesiąt procent. Według koniec okresu napiveliminatsiyi liczony od nowa. W ten sposób, cały leku elaminiruetsya po pięciu okresach.

Określenie toksyczności na dość rygorystycznych poziomów nie może bezpośrednio natychmiast po wstrzyknięciu. Aby osiągnąć ten poziom równowagi stężenia w osoczu, konieczne dla niektórych czasu. Okres Napiveliminatsiyi oprócz zmniejszania współczynnika odbicia stężeniu, wykazuje także szybkość, w której równowaga zbliża podczas ciągłego wlewu. Należy zauważyć, że wzrost w szybkości zaparzania nie wpływa na czas potrzebny do osiągnięcia stanu równowagi, ale zwiększa się stężenie leku.

Dystrybucja oceny.

Dystrybucja i klirens leków antyarytmicznych u chorych i zdrowych osób są określone przez kilka czynników:

  • Działania, które są podstawowe procesy usuwania (klirens wewnętrznych).
  • Przepływ krwi przez część ciała i narządów.
  • Wiązanie leku w tkankach i krwi.

U zdrowych ludzi, wszystkie z tych procesów jest przez czynniki środowiskowe i czynniki konstytucyjnymi. Ponadto, ważne obecność choroby wątroby, nerek lub (i), niewydolności serca. W rezultacie, stężenie leku w osoczu waha się zwykle w szerokich granicach (od dziesięciu do dwudziestu razy) powołania tej samej dawce różnych pacjentów.

Nie zapominaj także, że jednoczesne stosowanie leków wpływa na czynniki odpowiedzialne za stężenia leku w osoczu. Dużą wagę oraz wrodzone lub nabyte indywidualne cechy ludzkiego ciała.

Takich jak:

  • Wiek pacjenta.
  • Złe nawyki, takie jak palenie tytoniu.
  • Stopień wchłaniania.

Jednak wpływ tych czynników może być określona jedynie na podstawie wiedzy zaburzeń fizjologicznych powodowanych przez chorobę i mechanizmu odpowiedzialnego za dystrybucji leku. To jest niemożliwe bez ciągłego monitorowania plazmy i toksyczności składników. Dopiero mając takie informacje, to jest możliwość wyboru strategii leczenia i określić dawkowania, które będą spełniać indywidualne potrzeby i specyficzne potrzeby pacjenta. To staranne monitorowanie poziomu stężenia leku w osoczu - jedna z zasad, na których opiera się niniejszy wniosek leków antyarytmicznych.

Ponadto, znaczenie zasad farmakokinetycznych obecnie uznawane za jeden z głównych celów w optymalizacji terapii lekowej. W związku z tym, mierząc stężenie toksyczne leku, a tym samym z osocza, to większa część pierwszych badaniach klinicznych nad nowymi lekami.